قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود
و من چقدر ساده ام
که سال های سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان به نرده های قطار رفته
تکیه داده ام
قیصر امین پور 
در نهایت سرور می خوام بهترین شادیم رو با همه ی شما تقسیم کنم 
...واقعا نمی دونم به خاطر این موهبت الهی چطوری شکرگزار باشم
...یعنی تموم شد
...وای سپاسگزار تو را ای بار پروردگار هستی که وجود مرا مالامال از شعف کردی 
....و امتحانات مرا با هزار حرص و آز به پایان رساندی 
...
متن بالا رو زیاد جدی نگیرین این ها به خاطر یه سری مشکلات و اختلالات مغزیه
که من باهاش دست و پنجه نرم می کنم 
. حالا هرکی ندونه 
فکر می کنه که من چقدر از درس متنفرم.
البته زیاد نمی شه به این خوشحالی دامن زد چون من از 24 تیر بازم به مکتب می رم
و آغاز روزهای خر زدنه .
اما مصرانه می خوام این مدت رو با نوشتن و طراحی و سه تار
پر کنم دلم نمی خواد فقط خودمو سرگرم درس کنم . دیشب نشستم و همه ی نوشته هامو خوندم
هر روز بیشتر به این پی می برم که چقدر متنامو و نوشتن رو دوست دارم
. یه متن به اسم مادر
دارم که روز مادر براتون می زارم .
